कोविरुद्ध को ?

बुधबार, ०२ चैत २०७३, ११ : १४ डा. विजय सुब्बा

मुलुक मूलतः दुई धारमा विभाजित छ । एउटा, भारतीय शासकको समर्थक र अर्को राष्ट्रवादी शक्ति । यहाँ तिनै धारसँग जोडिएका केही सवालबारे चर्चा गरिएको छः

कुरा धेरथोरको मात्र हो । युद्धकालीन माओवादी र मधेसी मोर्चा दुवैको समान हिंसात्मक, आपराधिक र अलोकतान्त्रिक प्रवृत्ति छ ।

१. केपी ओलीकै विरुद्ध सहकार्य किन ? 

नेपाली जनतालाई आश्चर्य लागिरहेको छ– ‘मधेसी आन्दोलनमा सबैभन्दा बढी मधेसी मार्ने तत्कालीन गिरिजा सरकार (नेपाली कांग्रेस), संविधानमा भएका जातीय समानताका प्रावधानको कार्यान्वयन नचाहने माओवादी केन्द्र र देउवा–प्रचण्डबाटै आजसम्मै बेवास्ता गरिएका आदिवासी जनजाति, दलित, मुस्लिम आदिको सहकार्य कसरी भइरहेको छ ?’ अनि किन सबै केपी ओलीविरुद्ध यत्रो सहकार्यमा छन् ? भनेर । तर अब यी चारतिर फर्केकालाई मधेसकेन्द्रित आन्दोलनको पक्षमा एकै ठाउँमा ल्याउने काम सबैको साझा तीर्थस्थल दिल्लीबाट भएको हो भन्ने कुरा खुलिसकेको छ । अर्को आश्चर्य, जाबो एमाले र त्यसका अध्यक्ष केपी.ओलीविरुद्ध यत्रो सिङ्गो सरकार र त्यसका भरौटे सबै लाग्नुपर्छ ?

२. सप्तरी घटनाको कारण ओलीको हठ कि मधेसीको ? 

सप्तरी घटना ओलीको हठकै कारण भएको हो भन्ने हल्ला गरिँदै आएको छ । अचम्मको कुरा ! एमालेलाई कार्यक्रम गर्न दिन्न भन्नुचाहिँ हठ थिएन ? नेपालका सबै पार्टीलाई नेपालको कुनै पनि भागमा नेपालको नियम÷कानुनभित्र रहेर पार्टीको कार्यक्रम गर्न छुट छ । त्यसका विपरीत एमालेलाई रोक्न खोज्नुचाहिँ हठ थिएन ? गृहमन्त्री निधीको एमालेलाई मधेस छिर्न नदिने सिरहादेखिको अभियानचाहिँ हठ थिएन ? मधेसमा के एमालेले उनीहरूको आदेश मानिदिनुपर्ने थियो ? डराएर भाग्नुपथ्र्यो ? मधेस एमालेको हैन ? भारतीय आदेश पालक मधेसकेन्द्रित नेताहरूको आदेश अरुले मानिदिनुपर्ने ? अनि सामान्य मधेसीलाई मार्ने÷मराउने काममा लगाउने ? सीधा कुरा छ, मधेसकेन्द्रितले आक्रमण नगरेको भए सो घटना हुने नै थिएन ।

३. सप्तरी घटनाको कारण सुरक्षाकर्मी हो ? 

होइन । हो भन्नेहरूले जवाफ दिनुप¥यो कि ‘के त्यसो भए ५ दर्जन जति सुरक्षाकर्मी घाइते त भए भए, उनीहरूले कैलालीमा जस्तो मर्नुपथ्र्यो ? उनीहरूले मुठभेडबाट जोगाउनुहुन्नथ्यो ? गृहमन्त्री निधीको इच्छानुसार मधेसकेन्द्रितले एमालेलाई खेद्न दिनुपथ्र्यो ? नछेकेर एमाले नेताहरूको सामूहिक हत्या गर्न पाउनुपथ्र्यो ? गौर हत्याकाण्ड दोहो¥याउन पाउनुपथ्र्यो ? माओवादीले जनयुद्धकालमा अरु पार्टीका मान्छे र चन्दा नदिनेलाई मारेजस्तो एमालेलाई लखेटीलखेटी मार्नुपथ्र्यो ? भारतले चाहेको जस्तै पहाडिया र मधेसीको घोषितरूपमा लडाइँ सुरु गर्न दिनुपथ्र्यो ?’ कि के भन्न खोजिएको ?

४. पहिलेको माओवादी र मधेसी मोर्चामा फरक छ र ?

आजभोलि मधेसी मोर्चाको व्यवहारबाट निष्कर्ष निकाल्न सकिन्छ कि युद्धकालीन माओवादी केन्द्र र मधेसी मोर्चामा केही फरक छैन । माओवादीले जनयुद्धकालमा दरबारिया र चन्दादाताबाहेक अरु कसैलाई पनि राजनीति गर्न दिएन र मारिरह््यो । मधेसी मोर्चाले पनि त्यसैगरी मान्छे मार्ने÷मराउने र अरुलाई राजनीति गर्न नदिने गरिरहेको छ । फरकचाहिँ माओवादीले धेरैलाई जनतामा जानबाट रोक्थ्यो भने मधेसी मोर्चाले भने उसको मालिक विरोधी एमालेलाई मात्र रोक्न खोजिरहेछ । कुरा धेरथोरको मात्र हो । युद्धकालीन माओवादी र मधेसी मोर्चा दुवैको समान हिंसात्मक, आपराधिक र अलोकतान्त्रिक प्रवृत्ति छ ।

५. के ओलीको राष्ट्रवाद खोक्रो हो ? 

यहाँ नेपाली कांग्रेसका बारेमा कुरा गर्नैपर्दैन किनकि त्यो जन्मजातै भारतीय दास हो । कुरा गर्नैपर्नेचाहिँ जातैले राष्ट्रवादी हुनुपर्ने माओवादी केन्द्रको हो । उनीहरू भन्छन्, ओलीको राष्ट्रवाद खोक्रो हो रे । यसमा कसैले चिन्ता नगरे हुन्थ्यो । किनकि त्यसो हो भने ओलीसँगै एमाले आफैँ नाङ्गिएर खत्तम हुन्थ्यो उनैलाई फाइदा हुन्थ्यो नि । अथवा ठीकै छ खोक्रो नै सही, त्यही ओली जत्तिमात्र नेपालका लागि लड्नु नि त । प्रचण्ड र ओली मिल्दामात्रै पनि भारतको दादागिरी त नचल्दो रहेछ । प्रधानमन्त्री, उपप्रधानमन्त्री र मन्त्री हुनका लागि हुरुक्कै भएर पार्टीको सारा इज्जत फालेर किन भारतको दास हुनु नि ? ओली जत्ति हिम्मतका साथ विदेशी राजदूतहरूलाई नेपालको आन्तरिक मामिलामा नबोल्नोस् भन्न सक्नु नि त । नरेन्द्र मोदीसँग कञ्चनपुरमा गोविन्द गौतमलाई मारेकामा माफी माग र क्षतिपूर्ति देऊ भन्न सक्नु नि त । भारत भ्रमणताका मोदीले जे भन्यो त्यही सही नगरी ओलीजस्तो फर्कनु नि त । किन नेपाल र भारतको अन्तर्राष्ट्रिय दृष्टिकोण एउटै हो भनेर सही गरी आएको ? किन त्यसो गरेर पाकिस्तान र चीनलाई टाढा बनाएको त ? के अब नेपाल पनि स्वतन्त्र तिब्बत र ताइवानका पक्षमा हो ? कश्मीर समस्यामा नेपाल पनि भारतकै पक्षमा हो ? भुटानी समस्यामा भारतको व्यवहार ठीकै हो ? नेपालले यसरी भारतका लागि बोल्न मिल्छ भने भारतले पनि हाम्रा मधेसकेन्द्रित नेताहरूको अजेन्डा बोक्ने काम ठीकै देखिएन त ? खै नेपालको असंलग्न परराष्ट्र नीति ? भरिलो राष्ट्रवाद भनेको भारतको दास हुनुचाहिँ हो ? अन्तमा, ओलीको राष्ट्रवाद खोक्रो भएको भए ओली आजसम्मै प्रधानमन्त्री भइरहन्थे भन्ने सामान्य अनुमान पनि गर्न सकिन्न र ?

६. के व्यक्तिगत लाभका लागि यति ठूलो राष्ट्रघात र जनघात गर्न सकिन्छ ?  

अचम्म त यहाँ छ । हैन के प्रधानमन्त्री, उपप्रधानमन्त्री, मन्त्री जस्ता पद र पैसाका लागि यति ठूलो राष्ट्र, जनता, कायकर्ता र इतिहास घात कसरी गर्न सकिन्छ हँ ? यही प्रष्ट हुनका लागि जनताले खोजिरहेका छन् राष्ट्रका लागि सही समाचार लेख्ने स्वतन्त्र पत्रकारहरू । खै आज जनयुद्धकालमा अरु पार्टीलाई राजनीति गर्न नदिने, मार्ने र लुट्ने माओवादीलाई आतंककारी र अलोकतान्त्रिक भन्ने पत्रकारहरू ? खै त्यस्तै प्रकृतिमा एमालेलाई मधेसमा पस्न रोक्ने, धम्काउने र हत्या गर्ने योजना बनाउने मधेसी मोर्चालाई हिंसात्मक, अलोकतान्त्रिक र असंवैधानिक भन्न सक्ने पत्रकारहरू ? खै त्यसबेला माओवादीलाई आतङ्ककारी भन्ने मानव अधिकारवादीहरू ? खै स्वतन्त्र विश्लेषकहरू ? खै स्वतन्त्र नागरिक समाज ? कहाँ गए सबै ? के यसको अर्थ जनताका खोजीमा परेका सबै भारतकै ठेगानामा रहेछन् हैन त ?

७. वास्तवमा विभेदकारी देउवा र प्रचण्ड नै 

आजभोलि राष्ट्रिय एकताको कुरा गरेर नथाक्ने प्रचण्ड–देउवा नै विभेदकारी हुन् भन्ने कुरा सबै समुदायले बुझेकै हुनुपर्ने हो । यदि होइन भने संविधानमै व्यवस्था भएको मधेसी, आदिवासी जनजाति, थारू, समावेशी, मुस्लिम आदि आयोग किन गठन नगरेको त ? सरकार मधेसीको पक्षमा काम गर्दैन अनि दोष केपी ओली मधेस विरोधी ? यसैबाट प्रष्ट हुन्छ कि वास्तवमा देउवा–प्रचण्डको यो विभेदकारी सरकार एमालेविरुद्ध बोल्ने मधेसकेन्द्रितको अजेन्डा जिउँदै राख्न चाहन्छ । ताकि एमालेलाई दोषी देखाइरहन पाउन् ।   

अर्को प्रत्यक्ष कुरा देउवा–प्रचण्ड सरकारले नै हैन केहीअघि उच्च अदालतका ८० जना न्यायाधीश नियुक्ति गर्दा उनको जातिबाहेक सबैलाई सखाप पारेको ? यिनै हैनन् राजदूत नियुक्ति गर्दा आफ्नो जातिबाहेक सबै जातिलाई योग्य नदेख्नेहरू ? यस्तो देख्दादेख्दै किन प्रचण्ड–देउवाविरुद्ध मधेसी मोर्चा बोल्दैन ? संविधानको समानुपातिक समावेशीकरणको व्यवस्थाको कार्यान्वयनका लागि कानुन बनाउन किन दबाब दिँदैनन् यी मोर्चा सम्बद्ध दलहरू ? विभेद गर्छ माके–नेका सरकार अनि दोषीचाहिँ सरकारबाहिरको एमाले ?

८. मधेसकेन्द्रितको मागसँग अरुको कसरी मिल्छ ?     

अर्को अचम्म छ, संविधान संशोधनको प्रस्तावमा मधेसकेन्द्रितबाहेक मोर्चासँग सहकार्य गरिरहेका गैरमधेसीमात्र हैन आममधेसीको माग नै कहाँ छ ? त्यस्तो सरकारी प्रस्ताव बनाउने देउवा–प्रचण्ड नै होइनन् ? उक्त प्रस्तावमाथिको मधेसकेन्द्रितको परिमार्जन प्रस्तावमा समेत आममधेसीको अजेन्डा छैन । हैन केका लागि सहकार्यमा छन् मधेसकेन्द्रितसँग गैरमधेसीहरू ? सहकार्यमा रहेपछि सबैले सबैका लागि बोल्नुपर्दैन ?

९. मधेसी समुदायलाई बाहिर राखेर राष्ट्रिय एकता हुन्छ त ? 

हो, मधेसीमात्र हैन नेपालका कुनै पनि समुदायलाई संविधानबाहिर राखेर राष्ट्रिय एकता सम्भव हुन्न । तर प्रचण्ड–देउवाले स्वीकार्नुप¥यो नि त हामीले २०७२ असोज ३ गते त्यस्तै राष्ट्रिय एकता विरोधी संविधान जारी गरेका थियौँ भनेर । त्यसबेला ठीक, अहिले बेठीक कसरी भयो ? तर सारालाई थाहा छ खास कुराचाहिँ त्यतिबेला प्रधानमन्त्रीको जागिर खुलेको थिएन, सही काम गरियो । अहिले भारतले उसको अजेन्डामा अर्थात् मधेसकेन्द्रित दलका पक्षमा लाग्नुपर्ने सर्तमा प्रधानमन्त्री बनाइदिने भएपछि संविधानबाट तुरुन्तै मधेसी समुदाय हैन, मधेसकेन्द्रित बाहिर परेको देख्न थाले प्रचण्ड–देउवा ।
 

१०. ओली पनि भारतीय दलाल नै थिए त ?   

ल ठीकै छ ओली भारतीय दलाल थिए रे, प्रमाणित गरेर नङ्ग्याइदिनु नि । एमालेइतरलाई फाइदै हुन्छ त । महाकाली सन्धिका कारण भनिएको हो भने त्यस सन्धिको पक्षमा को को थिए भनेर हेरेर बोल्नु राम्रो हुन्छ । विगत र वर्तमानकै दलालले ओलीलाई केही भन्न सुहाउँछ र ? को के हो भन्ने कुरा त व्यवहारले पो पुष्टि हुन्छ त । दरबारसँगको सहकार्य र भारतको सहयोगमा जनयुद्ध चलाएर हजारौँलाई मार्ने, मराउने, सहिद, विधवा, विधुर, अन्धा, अपाङ्ग, अयोग्य, सुकुमवासी बनाउने र सबैलाई कुल्चिनेले ओलीलाई दलाल भन्न सुहाउँदैन । ल सबै कुरा छाडेर त्यसो भए अहिलेचाहिँ ओली ठीक छन् सम्म त भन्नुपर्दैन ?

११. एमाले मधेसी विरोधी नै हो त ? 

मधेसकेन्द्रितहरूले आफ्नो स्वार्थका लागि एमालेलाई मधेसी विरोधी भएको प्रचार गरिरहेका छन् । संविधानमा भएको मधेसको हितको कुरा र ओली सरकारले तराईका लागि ल्याएको ऐतिहासिक विकास बजेटको (मधेसी जनता आफूसँग रहन्नन् भनेर) चर्चा नगरेर सिङ्गो मधेसलाई गुमराहमा राख्ने मधेसकेन्द्रित दलहरूलाई अब  स्वीकार्नु हुन्न । एमाले मधेसी विरोधी होइन, भारतीय दास मधेसी र पहाडिया दुवैको चाहिँ विरोधी पार्टी हो । एमालेलाई विवादमा तानिरहनु भनेको भारतलाई खुशी पार्नुमात्र हो ।  अँ, हिन्दी भाषाका लागि, राष्ट्रियसभा र प्रतिनिधिसभामा मधेसकेन्द्रितको बहुमत बनाउने (नागरिकता ऐनदेखि स्थानीय तहको संख्या वृद्धिको माग, जनसंख्याको आधारमा मात्र निर्वाचन क्षेत्र निर्धारणको माग, राष्ट्रियसभाको चुनावमा गाउँपालिका र नगरपालिकाका अध्यक्ष, उपाध्यक्ष, प्रमुख, उपप्रमुखलाई मतदाताबाट हटाउने मागसम्म) योजनाका लागि, अरु देशमा समेत नभएको अंगीकृत नागरिकलाई राज्यका प्रमुख स्थानमा लाने माग जस्ता अजेन्डाका लागि एमालेको समर्थन हुँदैन । एमाले भूगोल र रङ्गको आधारमा हैन, मन र व्यवहारको आधारमा मान्छे वा पार्टीलाई भारतीय दलाल देख्छ । सिङ्गो मधेसीलाई भारतीय देख्ने ? भनेर क्षेत्रीय र जातीय भावना भड्काउन उद्यत मधेसकेन्द्रित दलसँग अब आममधेसी सतर्क हुनुपर्ने बेला आएको छ । विदेशी कठपुतली मधेसकेन्द्रितलाई तिरस्कार गरौँ, मधेसीलाई राज्यबाटै समान व्यवहार गरौँ ।

१२. भावी पुस्तालाई भयंकर अजेन्डा 

अन्तमा, ओ प्रचण्ड–देउवा महाशयहरू, तिमीहरू पो प्रधानमन्त्री, उपप्रधानमन्त्री, मन्त्री आदि बन्छौ, तर नितान्त आफ्नो स्वार्थका कारण आफ्नै छोराछोरी र तिनका सन्ततिलाई राष्ट्रिय मुक्ति युद्धको भयङ्कर एवं कठीन अजेन्डा किन अहिले नै तय गरिदिन्छौ हँ ? 










यसमा तपाईको मत

Loading...

तपाईंको रुचि अनुसारको समाचारको लागि खाता खोल्नुहोस् ।

अन्य समाचार

बुँख्याचा मनको रंगशिल्प

बुँख्याचा मनको रंगशिल्प

'बुँख्याचा मन'को निर्देशकीय परिकल्पनाका दृष्टिले रंगमञ्च संयोजनले उच्चता प्राप्त गरेको देखिन्छ। मितव्ययी रंगप्रविधिबाट पनि यति गहिरो कथालाई सहजै प्रस्तुत गर्न...

'निशा नभएको भए म डुबिसक्थेँ'

'निशा नभएको भए म डुबिसक्थेँ'

सँगै नाटक गर्दागर्दै सुनील र निशाले एकअर्कालाई मन पराए, प्रेमिल व्यवहार दर्शाउन थाले। उनीहरूको कलिलो प्रेमको पालुवाले रंगमञ्चको पर्दा छिचोल्यो,...

'उपन्यासलाई नाटकमा उतार्न गाह्रो भयो'

'उपन्यासलाई नाटकमा उतार्न गाह्रो भयो'

जनकपुरमा रहँदा रेडियो नाटक गर्दागर्दै मैथिली नाट्यकर्मी रविन्द्र झाको सहयोगमा सरिता साह शरंगमञ्चमा प्रवेश गरेकी हुन्। नाटककै लागि २०६९ मा...

हलमा अस्कर विजेता फिल्म

हलमा अस्कर विजेता फिल्म

हलिउड फिल्म नेपालमा वितरण गर्दै आएको एप्पल इन्टरटेनमेन्टले अस्कर अवार्ड विजयी र मनोनीत तीन सिनेमा नेपाली मल्टिप्लेक्स हलमा प्रदर्शन गर्ने...

Fixed Ad