एक ‘रिटायर्ड सम्पादक’सँगको जम्काभेट

मङ्गलबार, २३ जेठ २०७४, १३ : १३ उजिर मगर


होचो कद। रंगाएको कालो जुँगा र लरक्क पारेको कपाल। सबैले– ‘योगेश दाइ अलिकति थप्नुस्’ भन्दै एक पेग पिउन उक्साइरहेका थिए। काठमाडौंमा प्रतिष्ठित मदिरा मानिने रेड लेबल प्लास्टिकको कपमा 'सर्भ' भइरहेको थियो। केएफसीका परिकार प्लास्टिककै प्लेटमा थिए। वरपर दुई-चार जना नेपालीसँग गफिँइरहँदा यी रातोजुँगे योगेश दाई कहिले घुरेर हेर्थे त कहिले मुसुक्कुराउँदै विगत सम्झेर टोलाउथेँ।

कार्यक्रम मे ५ र ६ तारिख २०१७ का दिन डिसीमा थियो। कार्यक्रम तयारी गरिरहेको हलमा ४ तारिख राती सवा ११ बजेतिर योगेश दाई अर्थात् योगेश उपाध्यायसँग भेट भएको थियो।

समयको फरक, झण्डै २२ घन्टाको हवाई यात्राको थकाईले चुर भइरहँदा अचानक योगेश दाइसँग मेरो भेट भएको थियो। त्यसपछि मेरो मन, मस्तिष्कमा खुशीको सञ्चार भएछ। योगेश दाइसँगको भेटले थकाई र अनिदो बिर्सिएँ। भेट्नासाथ गम्ल्याङ्ग अंगालो मारे। ‘तँ मोरा आइपुगिस्’, (हिहिहि..) योगेश दाइले गालामा छोटा औंलाले प्याट्ट हान्दै भने– ‘आरामै आइपुगिस् नि ? १० वर्षपछि भेट भयो तँसँग।’

‘अँ त्यो नारायण वाग्ले ४ महिनाअघि यतै आको थियो रे। एक महिना जति बस्यो भन्ने सुनेको थिएँ। तर, मलाई फोन पनि गरेन भेट्न पनि आएन। उसको असाध्यै माया लाग्छ । सोधेको छ भनेर खबर सुनाइदिनु’, पुराना सम्पादकले मलाई एउटा असाइनमेन्ट दिए।

२०४६ पछि नेपालमा विकास भयो भने मिडिया क्षेत्रकै हो भन्ने तथ्यका प्रत्यक्ष साँक्षी हुन योगेश दाई। दश वर्षअघि नेपाल छोडेदेखि उपाध्याय स्वदेश फर्किएका छैनन्। ‘दश वर्ष भयो यता आएको। अब, जाने हो नेपाल’, उनको नेपालप्रति माया छ।

नेपाली मिडिया क्षेत्रले कसरी ‘कर्पोरेट’ आकार लियो ? उनी सबै भन्दा बढी बुझ्दछन्। हेमराज ज्ञवालीको अध्यक्षतामा कान्तिपुर पव्लिकेशन्स्को उकालो यात्रा तय गर्दा बेलाका एक कुशल सम्पादकीय लिडर हुन्— उपाध्याय। कान्तिपुर स्थापना कालदेखि ७ वर्ष सम्पादक बनेका उपाध्यायबारे धेरै किस्सा छन्। उनीसँग प्रत्यक्ष भेट भएर उन ताकाको सन्दर्भ केलाउँदा थाहा भयो काठमाठौंका एक एक तत्व र व्यक्ति र तिनका प्रवृत्ति उनले अझै बिर्सिएका रहेनछन्। नेता, पत्रकार, व्यापारी, कर्मचारीका आनिबानी, कार्य क्षमताबारे फरर्र बताए।

‘फलानो यस्तो थियो। त्यो त्यस्तो थियो। अहिले के गरिराखेको छ ? उसको क्षमता भनेको त्यो थियो। अहिले के गरिखाएको छ’, थुप्रैको नाम लिंदै योगेश दाइ अपडेट हुन खोजे। ती व्यक्तिहरु बारे सक्दो जाने÷बुझे अनुसार योगेश दाइलाई अपडेट गराएँ।

‘न्यूजरुम कस्तो हुनुपर्छ तँलाई थाहा छ नि? मैले छोडेपछि तिमीहरुले कान्तिपुरमा काम गर्‍यौं। कम्तिमा एउटा व्यवासियक पत्रकारिताका लागि न्यूजरुम कस्तो हुनुपर्छ भन्ने नमूना हो त्यो’, उपाध्यायले कान्तिपुरको न्यूजरुमलाई स्मरण गर्दै भने। नेपाली सञ्चारमाध्यबारे जानकार नभएका त होइनन् उपाध्याय। उनले धेरै आफूभन्दा जुनियर र समकालीन बारे पनि सोधे।

‘किशोर के गर्दैछ ? एउटा किताब पनि लेखेको छ रे’, उनले सोधे– ‘नेपालमा थप मिडिया चल्ने सम्भावना छ?’ गफिँदै जाँदा उनले एउटा खबर सुनाइदिनु भने ।

‘के दाइ ?’

‘अँ त्यो नारायण वाग्ले ४ महिनाअघि यतै आको थियो रे। एक महिना जति बस्यो भन्ने सुनेको थिएँ। तर, मलाई फोन पनि गरेन भेट्न पनि आएन। उसको असाध्यै माया लाग्छ । सोधेको छ भनेर खबर सुनाइदिनु’, पुराना सम्पादकले मलाई एउटा असाइनमेन्ट दिए।

मे ५ र ६ तारिखमा नेपाल अमेरिका पत्रकार संघ (नेजा)को एघारौं साधारणसभा थियो। जसको सल्लाहकारमा रहेर उनले अविभावकको भूमिका निर्वाह गरिरहेका छन्। ‘ओई आँखामा आँखा जुधाएर मन ठूलो गराएर कुरा गर मेरो भाइ। जिन्दगी यस्तै हो’, मलाई सम्झाउँदै भावुक देखिए योगेश दाई। आँखा पिलपिल पार्दै एक्कासि भक्कानिए उनी। ‘मैले के सोचेँको थिएँ तर मेरो छोरा....’ योगेश दाइले एकाएक पुत्र वियोगको कुरा सम्झिएका रहेछन्। टेबुल वरपर बसेका हामी मुखामुख हेरी मात्र रह्यौं। वातावरणमा पुरै सन्नाटा छायो।

कोही नबोलेपछि मैले नै स्थितिलाई सहज पार्ने प्रयास गरेँ। केही छिनअघि उनैले सिकाएको शैलीमा योगेश दाइतिर आँखा जुधाएँ– ‘दाइ जिन्दगी यस्तै हो। तपाईंको पीडा थाहा छ। तपाईंका छोरा सरह हामी छौं नि। तपाईंले नै बनाएको न्यूजरुममा काम गरेर यहाँसम्म आइपुगेका।’ उपाध्याय एक्कासि फ्यास्स हाँसे। ‘यो मोराले मान्छे फकाउन त जानेको छ’, हाँसोमा फर्किदैं उपाध्यायले फेरि प्लास्टिकको गिलासमा रेडलबल थपे।
नेपालमा छँदा एउटा ब्रोडसिट दैनिकको उम्दा सम्पादक योगेश दाइको दैनिकी अमेरिकामा व्यस्त रहेछ। पुत्र वियागले उनको जीवनलाई नराम्रोसँग हल्लाएको थाहा भयो।

योगेश दाईसँग गफिनु मलाई केही अप्ठ्यारो कुरा होइन। मैले अझ प्रस्ट हुन सोधेँ, ‘दाइ गुजरा कसरी चलेको छ त ?’ ‘यहाँ काम नगरी खान पुक्दैन। यसो ट्रान्सलेशनहरुको काम गर्छु। त्यसैले जीवन चलिरहेको छ। अब, नेपाल आउने हो’, योगेश दाइ मन भित्रको कुरा सुनाए।

उनको गफ सुन्दा यस्तो लाग्यो कान्तिपुरका यी पूर्व सम्पादकलाई नेपाल फर्किने तीब्र चहाना छ। पत्रकारितामा रिटायर्ड भन्ने त हुँदैन। तर योगेश दाइ फेरि नेपाल आएर सम्पादक होलान् वा नहोलान्?






यसमा तपाईको मत

तपाईंको रुचि अनुसारको समाचारको लागि खाता खोल्नुहोस् ।

अन्य समाचार

सेल्फि र सेल्फि फोनको लहर

सेल्फि र सेल्फि फोनको लहर

सेल्फि फोनको ट्रेन्डलाई नियालेर हेर्दै र सेल्फि क्यामरा राम्रो हुनलाई केको आवश्यकता पर्छ भन्ने विषयमा टिप्पणी । ...

ट्याब्लेट रोज्दा खोज्नुपर्ने उत्तरहरु

ट्याब्लेट रोज्दा खोज्नुपर्ने उत्तरहरु

सानदार स्क्रिन हुने, बोक्न गाह्रो नहुने र चलाउन सजिलो हुने भएकाले ट्याब्लेट छोटो समयमा नै अत्यधिक लोकप्रिय भएको छ ।...

ल्यापटप छान्न सरल

ल्यापटप छान्न सरल

गाह्रोभन्दा गाह्रो कामहरु पनि सजिलै गर्न मिल्ने तर जता पनि सजिलै बोकेर हिंड्न मिल्ने भएकाले ल्यापटप अहिले पुराना शैलीका डेस्कटप...

टिभीको नयाँ रुपलाई नियाल्दा

टिभीको नयाँ रुपलाई नियाल्दा

टिभी हेर्न सजिलो छ । किन्न भने त्यति सरल नहुन सक्छ । अहिले पुराना शैलीका सिआरटि टिभीहरु उत्पादन हुन छोडिसके...

‘प्याडम्यान’को रिलिज सर्‍यो, अब ‘पद्मावत’ एक्लै

‘प्याडम्यान’को रिलिज सर्‍यो, अब ‘पद्मावत’ एक्लै

अक्षय कुमारको सामाजिक कथामा आधारित फिल्म ‘प्याडम्यान’ को प्रदर्शन मिति सारिएको छ। २५ जनवरीका लागि तोकिएको फिल्म अब फेब्रअरी ९...

समस्या बढाउने सञ्जाल

समस्या बढाउने सञ्जाल

केही अध्ययनले सोसल मिडियाको प्रयोग र डिप्रेसनबीच सम्बन्ध देखाएका छन् । केही अध्ययनले भने कसरी सोसल मिडियाले राम्रो गर्न सक्छ...

सोहेल खान काठमाडौंमा

सोहेल खान काठमाडौंमा

बलिउड अभिनेता सोहेल खान शुक्रबार काठमाडौं आइपुगेका छन्। दवाङ्ग इभेन्टका लागि आउँदो मार्चमा नेपाल आउन लागेका चर्चित अभिनेता सलमान खानको...

भैरहवामा कार्यक्रम गरेसँगै नेपथ्यको कन्सर्ट यात्रा सकियाे

भैरहवामा कार्यक्रम गरेसँगै नेपथ्यको कन्सर्ट यात्रा सकियाे

मुलुकभरिबाट सोनाम ल्होसार मनाउने भक्तजनको भीड, छेवैको लुम्बिनीमा लागेको साँझ भैरहवा पनि लोक भाकामा आधारित रक संगीतमा डुब्यो। ...